Onschuldig

ik heb je nooit gekend

slechts een keer gezien

je was zo klein en blauw

pas twintig jaar later

sprak ze er over

was blij dat jij

een unieke datum had

er is geen foto van je

zelfs geen eigen graf

dat kon niet, mocht niet

je was niet gedoopt

telde niet mee

hoewel je zo onschuldig was

de kerk was verdwaald

in zijn eigen regels

wat was ze blij

dat er na vijftig jaar

een eigen plek kwam

voor kinderen zoals jij

dat je erkend werd

er mocht zijn

als een herinnering

xa9 Thea de Hilster, augustus 2011

Schrijfwijze

Ik dwaal tussen woorden

zoekend naar de zin

die openend is

dolend door de regels

is dit d of t wellicht dt

zet je het in heden of voltooid t.t.

was er maar een navigatie

die mij stuurt door schrijverij

zou ik nooit meer in mijn taal verdwalen.

(c) Aloysius Klepper

Losbandigheid

We zijn totaal verdwaald geraakt

tussen de lakens van jouw bed.

Ze hebben zoveel losgemaakt,

die wilde uren stoute pret.

x92t Bleef niet bij die ene keer

wat snoepen van losbandigheid.

Smaak te pakken meer en meer.

Elkaar gevonden. Nu met spijt.

Zijn we al te ver gegaan?

Zit er nog een keerpunt in?

Komt alles weer in x92t reine?

Alles weer gewoon voortaan.

Jij als pa in jouw gezin,

ik als vader van het mijne.

(c) Ger Belmer

Verdwalen is a post from dichterskring waterland.

Jij en ik

Vanuit een leegte

een ademtocht voelen,

een stuwende kracht.

In een zinderende stilte

geraakt worden,

een Jij en een ik.

In ontmoetingen

elkaar nader komen.

Jij kietelend

al mijn zinnen:

Over water lopen

- x92t onmogelijke gebeurt -

Water veranderen in wijn

- het leven, een feest -

Langs menig merkteken

samen op doortocht

Jij en ik

Michiel de Jong

10-07-2011

Godservaring

God

met de paplepel ingegoten

jij groeide almachtig.

Torenend in de hoogste hemelen

waakte jouw alziend oog.

Ik

klein, nietig wezen

- een kaarsje brandend in de nacht -

op een profane aardkloot

altoos in angst gevangen

God

in de leegte van de woestijn

teruggeworpen op mijn naaktheid

kom jij mij nader,

oog in oog

brand jij mij open,

alles zindert

de hemel schurkt de aarde

jij nestelt je in de kom van mijn ziel

ik zie met nieuwe ogen

groei aan de dag

als een kind

  verwonderd.

Michiel de Jong

x93Machtigx94

Dacht je echt

dat jij iets kon

zonder hulp

van boven

daar bovenaan

is een macht

met zoveel invloed

dat jij er niet buiten kan

dat is de macht

van een nieuwe God

gecrexeberd door de mens

en boven alles verheven

zijn naam

waart rond

als een geest

geld.

(c) Aloysius Klepper

De dood

De dood huist in de mensen.

Wat vlees op een skelet.

Geraamtes slechts bekleed

met spieren, huid en vet.

De dood huist in de mensen.

Met ziekte, pijn en leed.

God straft voor uw zonden;

opdat u 't niet vergeet.

De dood huist in de mensen.

Veel levens zijn te kort.

Je buurman liever dood

dan dat jij verkouden wordt.

xa9 Ger Belmer, juli 2011

Bij de psychiater

U voelt zich psychisch niet zo sterk.

Ervaart een pijnlijk onbehagen.

Heeft uw moeder u als kind geslagen?

Was uw vader altijd aan het werk?

Ik  had niemand om iets mee te delen.

Groeide zielig op, in eenzaamheid.

Tussen sterren, in de eeuwigheid.

Geen kind dat met mij wilde spelen.

Ik ben zomaar wat gaan kleien.

Uit prut en zand ontstond een bol,

en wezentjes van vlees en bloed.

Ze roepen dat ze mij aanbidden.

Maar ik weet niet x96 en dat maakt mij dol x96

hoe ik in mijzelf geloven moetx85

xa9 Ger Belmer, juli 2011

Maandthema ‘God’ is a post from dichterskring waterland.

Feest

Ballonnen en vlaggen

langs het plafond

je kindje is nu jarig

gluurt door de treden

van de open trap

hoera ik ben nu jarig

drie kaarsjes op de taart

heel veel limonade

zij is echt erg jarig

x92s avonds barstens vroeg te bed

naast een berg cadeautjes

te moe van haar verjaardag.

(c) Aloysius Klepper

Volle maan

x91Nu gaan we naar dat feestx92.

Ze trekt haar slipje aan.

Haar borsten in het licht.

Zo mooi, bij volle maan.

Ze zegt: x91Kom er nou uit.x92

En verft haar lippen rood,

mascara, vleug parfum.

Haar borsten zijn nog bloot.

Haar topje is het laatste

dat om haar lichaam sluit.

Ze zegt weer: x92Kom er uit!x92

Ons bed houdt mij gevangen,

en ik zeg: x91Lieve, lieve schat,

ik heb mijn feestje al gehad.x92

(c) Ger Belmer

Feest is a post from dichterskring waterland.

De datum op je geboortetegel

sierlijk in krullen geschilderd

tot het is gebeiteld in graniet

op x92n steen boven je hoofd

ertussen

een bevlogen leven

beginnend met een getal

waar je tenslotte van wordt beroofd.

xa9Aloysius Klepper,2011.

Optelsom

Ik ben uitkomst van een optelsom.

Een som met mensen als gegeven.

Van zuigeling tot ouderdom.

Gestart bij x91t eerste leven.

Aan x91t einde van die vleeskolom

sta ik, met iedereen verweven.

Ik ben uitkomst van een optelsom.

Een som met mensen als gegeven.

Een exemplaar van x92t mensendom,

uniek, want met een eigen leven.

Maar ook met genen doorgegeven.

Waardoor ik tot de slotsom kom:

Ik ben uitkomst van een optelsom.

Een som met mensen als gegeven.

xa9 Ger Belmer

Liefde voor x85

Zij heeft mij in haar macht

Hoeft mij enkel aan te kijken

Laat dan steeds weer blijken

Dat ze iets verwacht

Zij heeft zulk een kracht

Dat ik zal bezwijken

En me wil verrijken

In een tomeloze jacht

Ze verstrikt me in haar netten

Wil de spanning vergroten

Ze weet dat ik smacht

Maar ik blijf me verzetten

Want ik wil nooit meer loten

Met het eindcijfer acht 

xa9 Thea de Hilster, maart 2011

Themagedichten februari op ‘Getal’ is a post from dichterskring waterland.

tientientientientientien                                                                             tientientientientientien

        tientientientientien                                                                              tientientientientien

             tientientientientien                                                                     tientientientientien

                  tientientientientien                                                          tientientienientien

                       tientientientientien                                                tientientientientien

                            tientientientientien                                      tientientientientien

                                  tientientientientien                            tientientientientien

                                       tientientientientien                 tientientientientien

                                            tientientientientien        tientientientientien

                                                 tientienwienietwegtientientientientien

                                            tientientientientien        tientientientientien

                                       tientientientientien                 tientientientientien

                                  tientientientientien                            tientientientientien

                            tientientientientien                                      tientientientientien

                       tientientientientien                                                tientientientientien

                  tientientientientien                                                          tientientientientien

              tientientientientien                                                                    tientientientientien

         tientientientientien                                                                            tienis,isgezien!tien  tientientientientientien                                                                             tientientientientientien

xa9Aloysius Klepper,2011.

is a post from dichterskring waterland.

Gij vrouw

Verdwaald in dit koude land

Vraagt gij om aandacht

Smeekt de mensen

Om begrip

Weet waarom ik vluchtte

Laat me toe tot uw land

Uw vrede en welvaart

Ik wil werken

Leven en lachen

Laat me

Toe

Haar handen hebben gewerkt

Ze wil alles doen

Om hier te blijven

Ver van vrienden en familie

Warmte zal ze missen

Maar zie haar kracht

Haar spanning

Haar grootheid

Ik ben niemand tot last

Ben met weinig tevreden

Laat me hier blijven

Laat me

Toe

xa9 Thea de Hilster, december 2010

Worden

In een onbehouwen

brok rots

ging ik

in grijzig blauw

verloren.

Een oog zag het,

handen tastten toe.

Tergend langzaam

kom ik uit graniet

schuchter aan x91t licht.

Hij kijkt mij aan

glimlacht zacht

ziet hoe schoon

en laat mij gaan.

 Michiel de Jong

12-12-2010

Beeldspraak, thema december 2010 is a post from dichterskring waterland.

Het woord houden?

in de doos vol verleden

kom ik hem weer tegen

acht kantjes

 huilend hart

om

aandacht

een meevoelen

een liefdevol gebaar

om

juist in onmacht

elkaar tot hulp te zijn

acht kantjes

woorden

hunkerend naar respons

gaan  het woord houden

verre te buiten.

Woorden

- door de tijden heen -

In het voorjaar

dartelt het

met de lammetjes

over het jonge groen.

In de zomer

bloeit het

met de bloemetjes

tierend in het veld.

In de herfst

dwarrelt het

op de boze wind

tot een sierend tapijt.

In de winter

beparelt het

ramen en struiken,

een kristallenpraal.

Michiel de Jong

Spaarzaam

Ze houdt haar woorden binnen,

stuurt ze niet de wereld in.

Waakzaam als een herderin

past ze zuinig op haar zinnen.

Spaarzaam is ze met haar taal,

ze weegt alles woord voor woord,

als een wachter bij de poort.

Kort en kaal is haar verhaal.

Zij gebaart hem met een knik.

Hij vertaalt haar klein signaal.

Stille schoonheid, zijn juweel.

Leest verhalen in haar blik,

spelt verliefd haar lichaamstaal.

Zij zegt weinig, hij hoort veel.

Ger Belmer

Woord houden is a post from dichterskring waterland.

Dichterskring Waterland en Schrijverscollectief FronTAAL presenteren woensdagavond 24 november weer het maandelijks open podium Taallokaal in het sfeervolle Proeflokaal Bakker, Koemarkt 44, Purmerend. Aanvang 20.00 uur. Toegang gratis.

Elke vierde woensdag van de maand organiseren Dichterskring Waterland en Schrijverscollectief FronTAAL dit open podium.

Iedereen die (eigen) gedichten en/of (zelfgeschreven) korte verhalen wil voordragen is van harte welkom.

Taallokaal is een literaire avond met levende muziek als omlijsting. Maisa van der Kolk brengt woensdag 24 november volksmuziek ten gehore. De creatieve Edamse maakt gebruik van historische muziekinstrumenten.  

Schrijverscollectief Frontaal bestaat momenteel uit acht leden, waarvan een aantal vanaf de oprichting in 1997 onafgebroken lid is. De meesten schrijven proza, soms wordt ook een gedicht gemaakt.

Dichterskring Waterland viert volgend jaar het 30-jarig bestaan. De kring is een genootschap van dichters uit de regio Purmerend. De poxebzie van de leden is uiteenlopend van aard.

 Ger Belmer geeft nadere informatie over open podium Taallokaal, tel. 0299-473851 / 06-13767339.

??

Taallokaal woensdag 24 november weer in Proeflokaal Bakker is a post from dichterskring waterland.

Verkeerde kleur

Mooi is het wel

maar doet mij niets

ik krijg rare gedachtekronkels

naar elitaire kringen

volksgekte van tijd tot tijd

marsen gevolgd door dood

bevlekte sjerpen nu versleten

bizarre erfenis van ons koningshuis

een kleur die actueel is

alleen op gezette tijden

is mij te vaag

kan mij niet bekoren

echter appeltjes van oranje

daar ben ik voor te porren

heerlijk sappig en zoet

tsssx85 rare gedachtekronkel.

xa9Aloysius Klepper.

Oranje om

Een bruin zakje

van zes bij acht

met opdruk

fair trade, fair play

ligt zowaar 

met een glimlach

in mijn hand.

De inhoud:

over de honderd

oranje aan oranje

scheppen een band.

Met pronkend in hun hart

een rood-wit-blauw

aan geel-groen-zwart.

Mx92n ogen twinkelen van Oranje 

naar Holland en Zuid-Afrika.

En subiet siert het

 fair trade, fair play 

mijn pols.

Michiel de Jong

12 juli 2010

kleur bekennen

Oranje is a post from dichterskring waterland.

In Hollands klei

Een poot prik ik

diep in Hollands koude grond

spreid wijd mijn armen

om dit land te omvatten

mijn kop gevuld, zoals menig mens

met niets anders dan stro

trek een grimas naar de vogels

zodat zij schrikken van mijn gezicht

ingezaaid is het land rondom

nog even zal het goud hier schijnen

wordt kaf van koren gescheiden

om straks de monden te vullen

onderwijl sta ik

in weer en wind

slappe benen waaien

het helpt niet tegen brutale kraaien.

xa9Aloysius Klepper,2010

Akkerliefde

Hij stond tussen koren,

zij in een veld met maxefs.

Nimmer zag hij zoiets fraais.

Tot over zijn oren

werd hij verliefd op haar.

Zij, in haar jurk van zakken

kreeg het ook van hem te pakken.

Een teder liefdespaar.

Het bleef bij eenzaam lokken,

op hun onderstel van stokken,

tussen welig tierend graan.

Latrelatie in de bloei

gesmoord door granen in de groei,

is de liefde stukgegaan.

xa9 Ger Belmer, juni 2010

Vogelverschrikker

Het is vijf uur

Langzaam licht de horizon

Vogels ontwaken

Zingen de sterren van de hemel

Mijn sluimerslaap wordt ruw verstoord

Gevaar, gevaar, wordt er gekrijst 

Als een dief in de nacht 

Loeren ogen naar eieren

Geslipperd sluip ik naar de tuin

Verjaag de jager 

Help het nest een handje

Tot de jongen gevlogen zijn

De rust keert weer 

Maar ik blijf zitten 

met de vraag

Wie schrok nou van wie

xa9 Thea de Hilster, juni 2010

Oranje

Men kan over niets anders praten

Bij sport, het werk en de tv

De blessure van Arjen Robben

En speelt van der Vaart wel mee

Het hele land kleurt oranje

Veel mensen zijn vandaag echt ziek

In de stad hangt overal franje

De straat vormt een grote kliek

Het bier zal rijkelijk vloeien

De supers strijden met elkaar

De jeugd kan allerlei dingen sparen

We zijn voor de eerste wedstrijd klaar

Massale gekte maakt zich van ons meester

Men dost zich zo in x92t oranje dat het stuit

Pruiken, jurken, shirtjes, handjes, bandjes

Een vogelverschrikker ziet er nog beter uit

xa9 Thea de Hilster, juni 2010

Van een vergezicht

De winter is voorbij

zangtijd aangevangen

bloemen bespelen het veld

de tijd rijpt mx92n lief.

In de verte jij

ranke gestalte

je stroblonde lokken

wapperend op de wind,

mysterieus, in x92t geel

van de namiddagzon. 

Terwijl mijn ogen

je tegemoet lopen

verzetten mx92n zinnen zich.

Geen vlammende ogen.

Geen laaiend vuur.

Geen schalkse lach.

Jij gepind

te midden van

bezaaide akkers,

een voddenzooi.

Michiel de Jong

14 juni 2010

Maandthema: Vogelverschrikker is a post from dichterskring waterland.